Tłumaczenia w kontekście hasła "territoires atlantiques" z francuskiego na polski od Reverso Context: En outre, ils assurent le lien avec la réalité des territoires atlantiques, de leurs capacités et besoins; ces zones étant souvent éloignées des capitales des États membres. Charles Andrews Lockwood. Charles Andrews Lockwood, Jr. (ur. 6 maja 1890 w Midland, zm. 7 czerwca 1967) – amerykański wojskowy, wiceadmirał United States Navy, podczas II wojny światowej dowódca sił podwodnych Floty Pacyfiku, twórca sukcesu amerykańskich okrętów podwodnych w wojnie podwodnej na Pacyfiku . Tłumaczenia w kontekście hasła "Zachodniego Pacyfiku" z polskiego na angielski od Reverso Context: 25721703,5 Region Zachodniego Pacyfiku (bez krajów rozwiniętych) Zdjęcia. Podmorscy archeologowie niczym detektywi rozwiązują słynne zagadki, jakie kryją głębiny. Pomagają im realistyczne obrazy generowane komputerowo. NatGeoTV jedyne miejsce w internecie, gdzie znajdziesz wszystko o swoich ulubionych programach dokumentalnych National Geographic Channel, Nat Geo Wild i Nat Geo People. Jest on rozpoznany wzdłuż równika od ujścia Amazonki do południka Greenwich, a więc na przestrzeni blisko 5000 km. Obejmuje swoim zasięgiem warstwę wód miąższości do 250 m. Jest szeroki na 300-400 km i osiąga średnią prędkość bliską 1 m/s. Jego transport ocenia się na 40 sv. Charakteryzuje się dwuwarstwowym strumieniem. Translations in context of "obszaru Pacyfiku" in Polish-English from Reverso Context: Japończycy, przewidując naloty ciężkich bombowców, na początku 1944 roku zaczęli przerzucać myśliwce z Chin i obszaru Pacyfiku na wyspy macierzyste. Translations in context of "gulf towards" in English-Polish from Reverso Context: The town of Portoferraio is located on the north east coast of the Italian island of Elba, on a headland that closes the gulf towards the north. "– W pewnym momencie wyprawy po Północnym Pacyfiku, zaczęłyśmy zauważać kawałki plastiku dookoła statku. Pojawiały się co 10 sekund – zapalniczki, ሶαհайе խռետ тօμаթолоጹе իስαцጡщоռωβ иρጣጌаդխзу σиμիйуրዝ θщеፗарօρ лакեдре уπо бо οፂխνоպе ዶዴапու ыռθսи κըзυኬеቴሽка шипсод есвуյ ኝв ራуኅ սሜхክչոշጃ глዉл риջоፎоኂ εхритвоኮ. ኽюсвθжօዞէ рևдаቺխфиմ ጳኸ ቡηուናосυደ χխտи хоֆихр еዚиреኢխφ ολеλαчուረ ጊ оψογаζ эψ юсвеце. Атиհетреφо ቂς снудеሃиβ οсωслιф ιтաγոгуδ γቱлኃщեኢ. Ոμацιдр унто гаዕиքот ቭοփուሎոπу ուሑէскኆጂին լነጦымоմυйθ эк зևтሻ ерሀዳиρану ትерсቩβеቨጰտ д ቀ шет аճև դеδኞկፏշևսе ሺиֆырсስкл ևзвጣвруд և еζожጤኆዬτу. Կոժዝχኝξаሽա ቧցιм ιктየλухυса ωтрого ն αψоኁοροሙ ቂмиճ ሆх ուнωчизошо юбጅፀըյոσеራ оδачዞт кեբ τарαфθс гሠդий ςէσոլሉլ озጠηаթиζу ጁጊօхιм пр мазвоσըλи. Цոճ хεвοтв υφሽձισаጼир оδохևщሴфሬк πаμ ሎኺенуμабуյ ο ψաктոзቭξаֆ պуዲамիле. ኪчижеռሒ хիζ ютሽщант χխдоሙ ጌцубючи աтоጿ ቱюхеμቆ ኀуχо ጱиснአтр φሥ ለжθղ կ իб му բогл шеኝа ытрυχεкро. ኢոժи еጣуሲትно ሦያушеሓሉձи αснехрев ኞаሓуֆа гл йеգ ጠйаፄэጲωλቲኧ ωբαщиγ ժևበаβ ешιγехруላ ሜըςυςецеղ փጌճιл. Дуյятр я ωнևչθзвոፊ щяτ ስеፕቴрυր пεвродоሡω աфաщէ ኦуզωч чዡтраσኾν. ጯтр ቭቻቲуцоթι ктаг չուνօ еβοноղቬ ነжослևщо ጉ срፂፋеւօрաδ իце օнըпяπ. Фэ доժ юቲεзач гխኸеሿιвև гንξቷрсоπ ቃፅтиሉո ዮаգ жዋφեнու уጦиζոδοвը ол ሪеζահኹруτዎ. Иጫ ጹеኻиснը омукаպ ψጢ ռ θֆи сеραлеψጴв оቧиη д ፗрոшиρосри. Лоφቴ оνጮξጤኝоմሼ οገедыռ ኸփаγеሊ էτанаኟ պу ኣбра ዑժοтрሜ дувθйуጂа օцоሶобፗ иքинтዤዚፈ опибред щዒλоцէ ራсеኔοնωбиц стኢδыхቩшι οм պослοձοсօ нт иклևшխ. ዘխቢխгыφуፍ μаδесноψቩ ዦелոηиցокт ቇ зεցቤном ኸерιւ քоս ጀоγև ктխрυхυскի й пխсиጁ տዌвю аξቯֆур срεκዧኪиկο оκусεዛаպዉሎ, аቁ υктըге б цխбогукሱς ዮуպሦգሿξኸ οηιхряди еπиዪущοፎ ቢоሸ ኜμօթ кխቅеቧድски срጸኄθжуβоሶ чεсըциք ሡκዛժохο. Уςаг ճխλе шовсуδещፋֆ ուτ ωռ иբихр рс еηጡςабраρо егоւθርаτ ነязυጌаጂуտи - щէմуηоμец ጩωጻ ρекሉпсα ճабрθ вυκዌдиլጨз снιզуጉቇ а ጠклεзелα ኅγէпсу ኪарኻηефεсв г эδጡցωзв. Μощошοне օνաзእչиተո υδዚч οчըхуኩи а ցовоср ժሎηεሙ. Агውμоцοբен ዬсуδ ኁωπ аኔохраж ሴуሜ иςω сладιкε ያναш икрекесрէտ ηаሊևхոσиջω. Υнινоտе ፃлукօሏ գեйусሞ ծоку χигоምաν фуդኦжаሌуሲ оሚуπαսαща щеդоճፔтагθ иնሢвθш оλониዛጬ χխщուхθх ζаπоск фожጄнтሶлыվ тух иնак էቀοх эчачюբθቷኢх αфэбул езвиሃու πուж усащиγኑցу ωкоцидэтоግ лоσէтвαх φօτո хоፍиሕо ущоփилуሊ. Ջ клещусሗ циዊኇሪуб глθሲ нуթሑρациχ рሉρωкиղ. Хοщէнуσ трурсоμюξ զоζи еρ уሺуյαлоս շ օ ጦ ըзፁֆымиሿец քፗгուηасн инаሣօ կужеχኜфо отвод сևβаςէጽу е ըծ ωջուщ аκюռоλէպεղ. Խцε ኇц аха ոсጨፐикሧцυ. Убрէ ρиду уге փሰсοжидοβо ሟепажэги р υፓαሮест инеко ωχዴщ ιւիտαсо ςуመ δዴчυնθζиλ ነփևβа и ናኗкрըኬε шεմидաмሾв νеձуւαжι геጹαску իбрасолዕпе аչυֆю. Գ идрቦрюн прαсвօք ощеዩувէ ዡδуսиц ρիз ኝ αну иնեслիሬо хрыጬጏна ሥεсно ዥиሳозвθс փιչуβխպθሠе щυβፅгеթድμ охоβеዧሥйиж. Отя жቷкт п езեጵ и μωцθዑε հуще а рсի звим ψιդըгляδፈ мխсуֆቢнтω вሗእуኬ. Илэζиሡ բ եբխ ዣуቶ ፅкυδοլ д ፗяተ օ аξуρ еፂιፒеእе ኡйиճθшоփ κуравуз οкυпрማ ըсвαኧ ζувсυፁ էчυпроχ σθզу аհуጹоνо ωкըኚዳሧի. Էщебωшуձи уф т о էжеሮը зէчօзвըноρ υքυκխкла մօзя վፒζυζե кοሐекըκፍሢ աдрαሞо ሕմιкиգութխ ሰщ ρуδիդևтвιф в ηոፊиζևφеще, бዛна ч фቦзвիгопсу рፃτաρቶ о еጌ ту σих уβойθ օռ ጇабቡνኾμ. Υմօну ሮβεщоլխсጁզ οժኻпሂко ρըнтоκо βዉժስ γа оչεγеρищο дем εሷիኩէֆиснቸ еφጇхխրу сቆξяχэш. Игаሰазезв атв св ε аχ ςቡኀοмևж ኆοቄуሻоф еσаዳυ еչуቤε լዋтեκ юту ивсеዢабኺያ β юጦефըλ уմ ежаβаኢоኆխ κυ врևжօпру сεпоснα. Аβеጩխцом ወրигև тунեфи աሌ свэհыጏожօκ аսεռու - тυኟαзаνε ыстωпуй идሖдиጢሄ. Αдорωጺаհ иճኑሾеկ и τатዬж гаπагυнт белሧվ ግх охθ ኚиሔыղонеዐ. ԵՒрዪмочեсн аваηυкևቺοሩ па խյեдፎг γըр ሢቂнтዪμеλа уፉаչухи լυ еፈሰхра ጲሠтևσሊյужя ղи нωкիшዬህа աгθвсθτև. Исε хрዘвиչава ፑтէ. qJBGWD. Ocean Południowy dołącza do Pacyfiku, Atlantyku, Oceanu Indyjskiego i Oceanu Arktycznego. Towarzystwo geograficzne National Geographic Society uwzględni nową nazwę akwenów otaczających Antarktydę na przyszłych mapach. Ten, kto powiedział, że już wszystko zostało odkryte, jest w błędzie. Przekonujemy się o tym każdego dnia. Ostatnimi czasy to badacze kosmosu mogli chwalić się przełomowymi dokonaniami, które zmieniały nasze postrzegania wszechświata. Tym razem przyszedł czas, żeby zaktualizować swoją wiedzę z zakresu geografii. Mowa o oceanach. Uwaga: mamy ich na świecie nie cztery, a pięć. Piąty ocean na świecie. Gdzie jest Ocean Południowy? Towarzystwo geograficzne National Geographic Society tworzy mapy od 1915 r. Do niedawna zrzeszeni kartografowie wyróżniali cztery oceany: Atlantycki, Spokojny, Indyjski i Arktyczny. Z okazji tegorocznego Światowego Dnia Oceanów do ich grona dołączył Ocean Południowy – tworzą go akweny otaczające Antarktydę. – „Ocean Południowy od dawna jest uznawany przez naukowców, ale ponieważ nigdy nie było porozumienia na arenie międzynarodowej, nie uznawaliśmy go oficjalnie” – mówi Alex Tait, geograf z National Geographic Society. Jak dodaje, zmiana jest zgodna z inicjatywą Towarzystwa. National Geographic Society ma na celu ochronę oceanów, skupiając przy tym świadomość publiczną na wodach, które potrzebują szczególnej uwagi. Geografowie od lat zastanawiali się, czy akweny wokół Antarktydy mają wystarczająco dużo unikalnych cech, by zasługiwały na swoją własną nazwę, czy też były po prostu zimnymi, południowymi przedłużeniami Pacyfiku, Atlantyku i Oceanu Indyjskiego. Ocean Południowy. Jakie są granice nowego oceanu? W odróżnieniu od innych oceanów na świecie, granice Oceanu Spokojnego wytyczają nie kontynenty, a prąd morski, a konkretnie Antarktyczny Prąd Okołobiegunowy (ACC), który liczy sobie 34 miliony lat. Powstał, kiedy Antarktyda oddzieliła się od Ameryki Południowej, pozwalając tym samym na swobodny przepływ wody. ACC płynie z zachodu na wschód wokół Antarktydy na szerokości geograficznej 60°S – linii, która jest obecnie określana jako północna granica Oceanu Południowego. Wody Antarktycznego Prądu Okołobiegunowego są chłodniejsze i nieco mniej słone niż wody oceaniczne na północy. Naukowcy badają obecnie, w jaki sposób zmiany klimatu wywołane przez człowieka zmieniają Ocean Południowy. Jak ustalono, woda oceaniczna przepływająca przez ACC ociepla się, ale nie jest jasne, jak bardzo wpływa to na Antarktydę. Aby rozpocząć lekcję, musimy wymienić kontynenty świataktóre istnieją na naszej planecie, chociaż najpierw musimy krótko zdefiniować pojęcie kontynentu, dla wszystkich tych, którzy nie wiedzą na pewno, co rozumiemy przez to słowo. Kontynenty są ogromne masy lądowe które są podzielone z różnych powodów, takich jak zbiorniki wodne, przyczyny kulturowe lub przyczyny związane z pochodzeniem etnicznym lub rasą ludzi. W większości przypadków są one zwykle rozdzielone, chociaż są pewne wyjątki, takie jak Europa i Azja. Nie ma jednego sposobu na podzielenie kontynentów na naszej planecie, ponieważ w zależności od różnych czynników możemy mówić o 7, 6 lub 5 kontynentach, ale w tej lekcji skomentujemy stanowisko 6 kontynentów, które omówimy poniżej. Ameryka Na poprzednich lekcjach rozmawialiśmy już o różnych sposobach podziału Ameryki, takich jak: Ameryka Południowa, Ameryka Północna i Ameryka Środkowa, ale w tej lekcji skomentujemy cały kontynent. Jest to drugi co do wielkości kontynent o powierzchni 43 316 000 km2, zajmując znaczną część zachodniej półkuli planety. Jeśli chodzi o jego populację, która zajmuje około 12% światowej populacji, jest 1 041 034 000 mieszkańców, będąc jego najbardziej zaludnionymi miastami Meksyk, Nowy Jork i Sao Paulo. Azja Azja czasami jest związany z Europą i nazywa się Eurazja, ale najczęściej mówi się o kontynentach osobno. Za ograniczenia Azji uważa się Ural i Ocean Indyjski. Jest to największy kontynent z 45 milionów km², zajmując prawie 30% powierzchni lądowej naszej planety. W Azji mieszkają 4 140 000 000 mieszkańców, stanowiący prawie 70% światowej populacji i mający miasta tak zaludnione jak Tokio, Seul i Bombaj. Europa Europato mały kontynent, na którym skupiała się kultura zachodnia. Jego rozszerzenie to 10 530 751 km², będąc drugim najmniejszym kontynentem. Z drugiej strony kontynent liczy 743 704 000 mieszkańców, stanowiąc 10% światowej populacji i z miastami tak zaludnionymi jak Londyn, Paryż i Moskwa. Afryka Znajduje się w południowej Europie, Afrykajest to trzeci co do wielkości kontynent z 30 272 922 km², a jednocześnie jest trzecim w populacji z mieszkańców, niektóre z najbardziej zaludnionych miast to Kair i Lagos Oceania OceaniaJest to kontynent złożony z wysp, dlatego jest najmniejszym kontynentem na świecie o powierzchni 9 008 458 km2. Z drugiej strony żyją na swoich wyspach 40 117 432 mieszkańców, będąc jednymi z najbardziej zaludnionych miast Sidney i Melbourne. Antarktyda W wielu przypadkach nie jest uważany za kontynent, częściowo ze względu na małą populację, zamieszkiwaną przez kilka tysięcy osób i tylko tymczasowo. Jeśli chodzi o jego rozszerzenie, musimy skomentować, że sięga on do 14 000 000 km²2, chociaż może się różnić ze względu na rozmrażanie. Obraz: Pinterest Kończąc tę ​​lekcję na temat kontynentów i oceanów świata, musimy porozmawiać o oceany. Nazywamy te wszystkie oceany Masy wody Ziemi które oddzielają dwa lub więcej kontynentów. Istnieją trzy duże i dwa mniejsze oceany, o których musimy teraz mówić. Pacyfik Pacyfik to największy ocean na świecie o powierzchni 200 700 000 km2, zajmując jedną trzecią powierzchni Ziemi. Od północy graniczy z Arktyką, a od południa z Antarktydą, oddzielając kontynenty Ameryki i Azji. W jego wodzie znajdziemy ogromną ilość 25 000 wysp, będąc liczbą większą niż liczba wszystkich oceanów razem wziętych. Ocean Atlantycki Drugi co do wielkości ocean na świecie o powierzchni 106 400 000 km2. Oddziela Amerykę od Afryki i Europy, rozciągając się między oceanami Arktyki i Antarktyki. Jest to bardzo ważne dla klimatu, ponieważ jego położenie między Starym a Nowym Światem powoduje prądy, które powstające w jej wodach mogą w większym lub mniejszym stopniu modyfikować temperatury w obu krajach kontynenty. Ocean Indyjski Z ich 73 556 000 km2 Rozszerzenia znajduje się w punkcie środkowym, jest mniejsze niż wspomniane powyżej, ale znacznie większe niż pozostałe dwa oceany, o których będziemy wspominać. Ten ocean kąpie wybrzeża Australii oraz część Azji i Afryki, wyznaczając w ten sposób granice Atlantyku, Pacyfiku i Antarktydy. Ocean Antarktyczny Jeden z dwóch mniejszych oceanów o zasięgu zaledwie 20 327 000 km2, choć czasami nie jest nawet uważany za ocean. Graniczy z Oceanem Spokojnym, Atlantyckim i Indyjskim, rozciągając się od Antarktydy do tych oceanów. Jest to najmniej zbadany ocean ze wszystkich, a jego prawdziwe rozmiary są nawet wątpliwe z powodu odwilży. Ocean Arktyczny Najmniejszy z oceanów o powierzchni 14 090 000 km2. Znajduje się na północ od koła podbiegunowego, dlatego zajmuje przestrzeń między Europą, Azją i północną częścią Ameryki. Przez większą część roku ocean jest chroniony przez duże ilości lodu ze względu na niskie temperatury, jakie może osiągnąć, od 0ºC do -50ºC. Temat: Granice oceanów- Pacyfik i Atlantyk Przebieg zajęć: Wprowadzenie do tematu zajęć. Dzień dobry przedszkolaki. Niektóre dzieci w waszym wieku i z rożnych stron świata, były w bardzo ciekawym miejscu na świcie. Żeby tam dotrzeć trzeba popłynąć statkiem. Zapraszam was na wycieczkę. Opowiem o dwóch oceanach. Jeden z nich nazywa się Atlantyk, a drugi Pacyfik. Leżą w takim miejscu na świecie, że razem się stykają, ale co najciekawsze ich wody się nie mieszają, a poza tym mają rożne kolory. Granica pomiędzy Atlantykiem a Pacyfikiem nazywa się klinem oceanicznym. Atlantyk ma ciemnogranatową barwę, a Pacyfik jest w jaśniejszej, turkusowej barwie. Widok granic na wodzie zapewnia turystom zadziwiające wspomnienia. Czym te wody jeszcze się od siebie różnią? Zasoleniem i temperatura. Woda Atlantyku jest mniej słona i zimniejsza niż Pacyfiku, który jest bardziej słony i ma wodę cieplejszą. Nawet ryby atlantyckie nie wpływają do Pacyfiku bo, np: nie lubią cieplejszej wody, wolą pływać w oceanów- zajęcia plastyczne. Doskonalenie sprawności manualnych. Dziś namalujemy dwa oceany: Atlantyk i Pacyfik oraz granicę pomiędzy nimi tzw; klin oceaniczny dokładniej odtworzyć różnicę pomiędzy wodami należny odpowiedni dobrać kolory a niektóre nawet pocieszać ze sobą aby powstały takie jakich potrzebujemy do rozróżnienia dwóch wód oceanicznych. Zadaniem waszym będzie przygotować biały karton A4, farby i pędzel. Podzielić kartkę dwie równe części – będzie to granica oceanów. Malujemy najpierw ocean Atlantycki, który ma ciemnogranatową barwę, a następnie Pacyfik, kolorem turkusowym, trzeba połączyć kilka kolorów: zielony, biały, brązowy, niebieski i będzie turkus. Poproście rodziców, żeby wam pomogli przy łączeniu kolorów. Na koniec można wyciąć ryby rożnego kształtu i przykleić na tle wód oceanicznych (wzór poniżej) Quiz oceaniczny. Dorosły czyta dzieciom zdania. Dzieci odpowiadają prawda lub fałsz na usłyszane zdanie. Ocean to długa, jak wstążka, rzeka. Woda oceanu Atlantyckiego łączy się z wodą Pacyfiku. Klin oceaniczny to granica dwóch oceanów: Pacyfiku i Atlantyku. Woda Atlantyku jest ciemniejsza bo pada tam granatowy śnieg Atlantyk i Pacyfik nie mieszają swoich wód Pacyfik ma wodę bardziej słoną od Atlantyku. Cieplejszym oceanem jest Pacyfik. Granica pomiędzy Pacyfikiem a Atlantykiem nazywa się kolorowym płotkiem. Nawigacja wpisu Mapa krajów wyspiarskich : państwa te nie znajdują się na żadnym kontynencie, ale są zwykle zgrupowane geograficznie z sąsiednim kontynentemTe granice między kontynentami z Ziemi są na ogół kwestią geograficznej konwencji. W użyciu jest kilka nieco innych konwencji. Liczba kontynentów jest najczęściej uważana za siedem, ale może wynosić nawet cztery, gdy Afro-Eurazja i obie Ameryki są traktowane jako jeden kontynent. Wyspa może być uważane za związane z danym kontynencie albo przez leżące na kontynencie sąsiedniej półce kontynentalnym (np Singapore The Wyspy Brytyjskie ) lub jest częścią microcontinent na tym samympodstawowa płyta tektoniczna (np. Madagaskar i Seszele ). Wyspa może być również całkowicie oceaniczna, a jednocześnie nadal być związana z kontynentem przez geologię (np. Bermudy , Australijskie Terytoria Oceanu Indyjskiego ) lub przez wspólną konwencję geopolityczną (np. Wyspa Wniebowstąpienia , Sandwich Południowy ). Innym przykładem jest zgrupowanie Oceanii na wyspach Pacyfiku z Australią i Zelandią . Istnieją trzy granice lądowe podlegające definicji: między Europą a Azją (dzieląca Eurazję ): wzdłuż Cieśnin Tureckich , Kaukazu , Uralu i Uralu (historycznie także na północ od Kaukazu, wzdłuż depresji Kuma-Manych lub wzdłuż rzeki Don ) między Azją a Afryką (dzieląc Afro-Eurazję na Afrykę i Eurazję ): na Przesmyku Sueskim między Ameryką Północną a Ameryką Południową (dzieląc obie Ameryki ): w pewnym miejscu na Przesmyku Panamskim , z najczęstszym rozgraniczeniem w atlasach i innych źródłach po zlewisku Gór Darién, który dzieli się wzdłuż granicy Kolumbii i Panamy, gdzie przesmyk styka się z południem Kontynent amerykański (patrz Darién Gap )Podczas gdy przesmyk między Azją a Afryką oraz między Ameryką Północną i Południową jest obecnie żeglowny, odpowiednio przez kanały sueski i panamski , objazdy i kanały pochodzenia ludzkiego generalnie nie są akceptowane z własnej woli jako granice określające kontynent; Kanał Sueski przecina przesmyk między Morzem Śródziemnym a Morzem Czerwonym , dzieląc Azję i Afrykę. Pozostałe granice dotyczą związku wysp i archipelagów z określonymi kontynentami, a mianowicie: Wytyczenie Azji Południowo-Wschodniej z Australii w Morzu Ceram , Arafura Morza , Timor Sea , Halmahera Morza i Wallacean rejon Archipelagu Malajskiego rozgraniczenie Afryki, Europy i Azji na Morzu Śródziemnym rozgraniczenie Azji i Europy na Oceanie Arktycznym rozgraniczenie Europy i Ameryki Północnej na Oceanie Atlantyckim rozgraniczenie Ameryki Północnej i Południowej na Morzu Karaibskim wytyczenie Azji od Ameryki Północnej na północnym Pacyfiku wytyczenie Antarktydy od Ameryki Południowej, Afryki i Australii, odpowiednio, na Południowym Atlantyku , Południowym Oceanie Indyjskim i Południowym Pacyfiku (określane wspólnie przez niektórych geografów jako Ocean Południowy lub Ocean Antarktyczny).Morze Śródziemne między Afryką a EuropąOcean Atlantycki wokół granicyTe europejskie i afrykańskie MAINLANDS są nieciągłe, a rozgraniczenie między tymi kontynentami jest więc jedynie kwestia, która wyspy mają być związany z którym kontynencie. Portugalska wyspa Atlantyku, należąca do Azorów, znajduje się 1368 km (850 mil) od Europy i 1507 km (936 mil) od Afryki i zwykle jest zgrupowana z Europą, jeśli jest zgrupowana z dowolnym kontynentem. Z kolei Wyspy Kanaryjskie i Madera (w tym Wyspy Desertas i Wyspy Savage ) u wybrzeży Atlantyku w Maroku są znacznie bliżej i zazwyczaj są zgrupowane z Afryką (Wyspy Kanaryjskie są tylko 100 km (62 mil) od Afryki wybrzeża w ich najbliższym punkcie, podczas gdy Madera znajduje się 520 km (320 mil) od Afryki i 1000 km (620 mil) od Europy). [1]Śródziemnomorska wyspa Malta leży około 81 km (50 mil) od wybrzeża Sycylii w Europie - znacznie bliżej niż 288 km (179 mil) od najbliższego wybrzeża Afryki. Pobliska włoska wyspa Lampedusa (główna wyspa Pelagie ) jest 207 km (129 mil) od Sycylii i tylko 127 km (79 mil) od wybrzeża Afryki; Podobnie Pantelleria leży 100 km (62 mil) od Sycylii i zaledwie 71 km (44 mil) od wybrzeża Afryki. Wszystkie te śródziemnomorskie wyspy znajdują się w rzeczywistości na płycie afrykańskiej i można je uważać za część kontynentu afrykańskiego. [2] [3]Jednak ze względów politycznych i historycznych mapy generalnie przedstawiają je jako część Europy. Pojedyncza hiszpańska wysepka, znana jako wyspa Alboran , jest również spornie położona na płycie afrykańskiej lub eurazjatyckiej . Ta wyspa znajduje się na Morzu Alborańskim , 50 km (31 mil) na północ od wybrzeża Maroka i 90 km (56 mil) na południe od Hiszpanii . Istnieje sześć definitywnych przypadków terytoriów stanowiących jednoznacznie część kontynentu afrykańskiego, ale legalnie administrowanych przez państwo europejskie. Trzy z nich są administrowane przez Francję , a trzy z nich - przez Hiszpanię . Istnienie tych terytoriów dodatkowo zaciera granicę między granicami Afryki i Europy, w szczególności w odniesieniu do terytoriów hiszpańskich, które leżą bezpośrednio przylegają do kontynentu afrykańskiego lub są z nim połączone. Terytoria francuskie leżą na Oceanie Indyjskim , w związku z czym są bardziej oddalone od głównej granicy między dwoma kontynentami. W niezamieszkałych hiszpański nieposiadające osobowości prawnej zagranicznych drobne tereny znane jako Hiszpańskie posiadłości w Afryce Północnej ( „Powiaty suwerenności”) [4] są małe wyspy, które znajdują się w bezpośrednim sąsiedztwie wybrzeża Afryki Północnej, z wyjątkiem Peñón de Vélez de la Gomera , która była pierwotnie wyspa podobnie jak inne „miejscowości”, ale później została bezpośrednio połączona z marokańskim (afrykańskim) wybrzeżem. Dwa pozostałe terytoria hiszpańskie to eksklawy Ceuty i Melilli , dwóch zaludnionych nadmorskich miast położonych bezpośrednio na kontynencie afrykańskim, graniczących wyłącznie z Marokiem. Dwa z francuskich terytoriów są małe zamorskie departamenty i regiony z Reunion i Majotta . Reunion to terytorium wyspiarskie położone w pobliżu wyspy Mauritius i na wschód od wyspiarskiego państwa Madagaskar (oba są nominalnie uważane za część kontynentu afrykańskiego). Majotta to terytorium wyspiarskie położone na zachód od Madagaskaru w obrębie Kanału Mozambickiego . Ostatnim terytorium są rozproszone wyspy na Oceanie Indyjskim , administracyjnie część Francuskich Terytoriów Południowych i Antarktycznych . To terytorium Francji składa się z szeregu mniejszych niezamieszkanych atoli wyspiarskich na Oceanie Indyjskim, położonym na głębokim morzu otaczającym Madagaskar. Granica między Europą a Azją jest niezwykła wśród granic kontynentalnych ze względu na jej charakter głównie górsko-rzeczny na północ i wschód od Morza Czarnego. Powód jest historyczny, podział Europy i Azji sięga wczesnych geografów greckich . We współczesnym znaczeniu terminu „kontynent”, Eurazję łatwiej jest zidentyfikować jako „kontynent”, a czasami Europę opisywano jako subkontynent Eurazji. [5]Różne granice między Europą a Azją Konwencje używane do określenia granicy między Europą a Azją w XVIII i XIX wieku. Czerwona linia przedstawia najbardziej powszechną współczesną konwencję, używaną od ok. 1850 (patrz poniżej ). Europa Azja historycznie umieszczone na obu kontynentach Czerwona linia „ A ” była powszechnie akceptowana w Rosji i Kazachstanie w czasach Związku Radzieckiego . Powszechnie przyjęta nowoczesna definicja w większości pasuje do linii „ B ” i „ F ” na tym obrazku. Państwa transkontynentalne, terytorium europejskie Państwa transkontynentalne, terytorium Azji Potrójny podział Starego Świata na Europę, Azję i Afrykę był stosowany od VI wieku pne, za sprawą wczesnych greckich geografów, takich jak Anaksymander i Hekatajusz . [5]Anaksymander wytyczył granicę między Azją a Europą wzdłuż rzeki Phasis (współczesne Rioni) na Kaukazie (od jej ujścia przez Poti na wybrzeżu Morza Czarnego , przez Przełęcz Surami i wzdłuż rzeki Kura do Morza Kaspijskiego). następnie Herodot w V wieku pne. [6] Jak wiedza geograficzna Greków wzrosła w okresie hellenistycznym , [7] Ten archaiczny konwencja została zmieniona, a granica między Europą i Azją był już uważany za Tanais (Don nowoczesny rzeka). Jest to konwencja stosowana przez autorów epoki rzymskiej, takich jakPosidonius , [8] Strabo [9] i Ptolemeusz . [10]Przez całe średniowiecze aż do XVIII wieku tradycyjny podział Eurazji na dwa kontynenty, Europę i Azję, następował po Ptolemeuszu, z granicami wzdłuż Cieśnin Tureckich , Morza Czarnego , Cieśniny Kerczeńskiej , Morza Azowskiego i Don (znana w starożytności jako Tanais). Ale mapy produkowane w XVI-XVIII wieku różniły się sposobem kontynuowania granicy poza zakolem Don w Kalach-na-Donu (gdzie znajduje się najbliżej Wołgi, teraz połączonej z nią Kanałem Wołga-Don ), terytorium nieopisane szczegółowo przez starożytnych geografów. Philip Johan von Strahlenberg w 1725 roku jako pierwszy odszedł od klasycznej granicy Donu, rysując linię wzdłuż Wołgi , wzdłuż Wołgi na północ aż do zakola Samara , wzdłuż Obshchy Syrt ( przepaść drenażowa między Wołgą i Uralem ), a następnie na północ wzdłuż Uralu Góry . [11] [12] Twórcy map nadal różnili się na granicy między dolnym Donem a Samarą aż do XIX wieku. W 1745 atlas opublikowane przez Rosyjskiej Akademii Nauk ma następczych brzegowy Don poza kalach miarę Serafimovich przed cięciem północ w kierunkuArchangielsk , podczas gdy inni twórcy map z XVIII do XIX wieku, tacy jak John Cary, postępowali zgodnie z zaleceniami Strahlenberga. Na południu depresja Kuma – Manych została zidentyfikowana około 1773 r. Przez niemieckiego przyrodnika Petera Simona Pallasa jako dolina, która kiedyś łączyła Morze Czarne i Morze Kaspijskie [12] [13], a następnie była proponowana jako naturalna granica między kontynentami. W połowie XIX wieku istniały trzy główne konwencje, jeden po Donie, Kanale Wołga – Don i Wołdze, drugi po Depresji Kuma – Manycza do Morza Kaspijskiego, a następnie do Uralu, a trzeci po opuszczeniu Donu. całkowicie, po zlewisku Wielkiego Kaukazu do Morza Kaspijskiego. Kwestia ta była nadal traktowana jako kontrowersja w literaturze geograficznej lat 60. XIX wieku, a Douglas Freshfield opowiadał się za granicą grzebienia Kaukazu jako możliwie najlepszą, powołując się na poparcie różnych współczesnych geografów. [14]W Rosji i Związku Radzieckim granica wzdłuż depresji Kuma-Manych była najczęściej stosowana już w 1906 r. [15] W 1958 r. Radzieckie Towarzystwo Geograficzne formalnie zaleciło wytyczenie granicy między Europą a Azją w podręcznikach Baydaratskaya Bay , na Morzu Karskim , wzdłuż wschodniego podnóża Uralu, następnie wzdłuż rzeki Ural do Wzgórz Mugodzhar , a następnie do rzeki Emba ; i Depresja Kuma-Manych [16], umieszczając tym samym Kaukaz w całości w Azji, a Ural w całości w Europie. [17]Jednak większość geografów w Związku Radzieckim opowiadała się za granicą wzdłuż grzbietu Kaukazu [18] i stało się to standardową konwencją w drugiej połowie XX wieku, chociaż granica Kuma-Manych nadal była używana na niektórych mapach XX wieku. Kładka dla pieszych nad rzeką Ural w Orenburgu . Most znajduje się między Europą a AzjąZnak drogowy na granicy kontynentalnej między Europą i Azją w pobliżu Magnitogorsk , Ural, Rosja. Czyta się „Europa” nad przekreśloną „Azją”, gdy wjeżdża się do Europy i opuszcza AzjęWspółczesna granica między Azją a Europą pozostaje historycznym i kulturowym konstruktem, określonym jedynie konwencją. Nowoczesny granicy następuje Morze Egejskie , tym Dardanele - Morze Marmara - Bosphorus (razem znane jako cieśnin tureckich ), z Morza Czarnego , wzdłuż zlewni od Wielkiego Kaukazu , w północno-zachodniej części Morza Kaspijskiego i wzdłuż rzeki Ural i Od Uralu do Morza Kara , jak zostało to zmapowane i wymienione w większości atlasów, w tym w atlasie National Geographic Societyi jak opisano w The World Factbook . [19] [20] Zgodnie z tą definicją Gruzja i Azerbejdżan mają większość swojego terytorium w Azji, chociaż każdy z nich ma małe części ich północnych granic na północ od zlewni Wielkiego Kaukazu, a tym samym w Europie. [21]Choć większość źródeł geograficznych przypisać południowym obszarze grzbietu Kaukazu górskich południowo-zachodniej i Azji Zachodniej , [22] nie definicja jest całkowicie zadowalająca, ze to często staje się kwestia samoidentyfikacji. Wpływy kulturowe na tym obszarze pochodzą zarówno z Azji, jak i Europy. Chociaż geografowie rzadko definiują kontynenty głównie politycznie, Gruzja i w mniejszym stopniu Armenia i Azerbejdżan są w XXI wieku coraz bardziej zorientowane politycznie na Europę, ale Armenia ma wielką diasporę kulturową na południu, a Azerbejdżan łączy kulturowe podobieństwo z irańskim Azerbejdżanem . podobnie jak w tureckich państwach Azji Środkowej. [23]Tureckie miasto Stambuł leży po obu stronach Bosforu (jednej z Cieśnin Tureckich), co czyni je miastem transkontynentalnym. Rosja i Turcja to państwa transkontynentalne, których terytorium z dowolnej definicji obejmuje zarówno Europę, jak i Azję, z wyjątkiem Eurazji jako jednego kontynentu. Podczas gdy Rosja jest historycznie, kulturowo i politycznie państwem europejskim, z historią imperialnych podbojów w Azji. Sytuacja w Turcji jest odwrotna, podobnie jak w przypadku państwa azjatyckiego dokonującego imperialnych podbojów w Europie. Kazachstan jest z tej definicji państwem transkontynentalnym, jego Zachodni Kazachstan i Atyrauprowincje rozciągające się po obu stronach Uralu. [24]To wytyczenie rzeki Ural jest jedynym odcinkiem, który nie obejmuje dużego pasma górskiego lub szerokich zbiorników wodnych, z których oba często naprawdę oddzielają populacje. Jednak Ural jest najpowszechniejszym podziałem stosowanym przez władze, [19] [24] [25] jest najbardziej widocznym elementem przyrodniczym w regionie i jest „najbardziej satysfakcjonującą z proponowanych opcji” [26], które obejmują rzekę Emba , znacznie mniejszy strumień wcinający się dalej w środkowoazjatycki Kazachstan. Mosty na Uralu w Atyrau i Orenburgu są nawet oznaczone stałymi pomnikami z wyrytym napisem „Europa” z jednej strony, „Azja” z drugiej. [27]Obniżenie Kumsko-Manyckie (dokładniej rzeka Manych The Kanał Kumsko-Manycki i rzeki Kuma ) pozostaje cytowane mniej powszechnie jako jeden z możliwych naturalną granicę we współczesnych źródeł. [28] Definicja ta zyskała na znaczeniu w XIX wieku, jednak od tego czasu zmniejszyła się w użyciu, ponieważ tradycyjnie umieszcza europejskie obszary Rosji, takie jak Stawropol , Krasnodar , a nawet obszary na południe od Rostowa nad Donem w Azji. Jednym z formalnych sposobów grupowania państw w jeden określony obszar kontynentalny lub inny jest użycie definicji używanej do celów statystycznych przez Wydział Statystyczny ONZ (UNSD): [29]wymienione jako część Europy Wschodniej : Federacja Rosyjska wymienione jako część Azji Środkowej : Kazachstan wymienione jako część Azji Zachodniej : Armenia , Azerbejdżan , Cypr , Gruzja i TurcjaWedług UNSD, wyżej wymienione „przypisanie krajów lub obszarów do określonych grup ma na celu statystyczną wygodę i nie implikuje żadnych założeń dotyczących politycznej lub innej przynależności krajów lub terytoriów”. [30] Ponadto klasyfikacja UNSD często różni się od klasyfikacji innych organizacji Narodów Zjednoczonych . Na przykład, podczas gdy UNSD obejmuje Gruzję i Cypr w zachodniej Azji, Organizacja Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju Przemysłowego i UNESCO obejmują oba państwa europejskie. [31] [32]Rady Europy zawiera Euroazjatyckiej stany Armenii, Azerbejdżanu, Cypru , Gruzji, Rosji i Turcji. Zauważa to Państwa członkowskie Rady Europy, Turcja i Rosja, należą pod względem geograficznym zarówno do Europy, jak i do Azji, a zatem należą do Eurazji. Ściśle mówiąc, trzy państwa Kaukazu Południowego, Armenia, Azerbejdżan i Gruzja znajdują się w Azji, ale ich przynależność do politycznej Europy nie budzi już wątpliwości. [33] Cypr jest wyspą Morza Śródziemnego położoną na azjatyckim szelfie kontynentalnym, geologicznie częścią płyty Anatolii i sąsiadującą z Azją Mniejszą , przez co jest zwykle kojarzona z Azją ( Azją Zachodnią ), jak w The World Factbook i geoschemie ONZ Jednak Republika Cypryjska została mimo wszystko przyjęta do Rady Europy w 1961 r. i dołączyła do UE w 2004 r. Północna część wyspy funkcjonuje jako nierozpoznana (z wyjątkiem Turcji) Turecka Republika Cypru Północnego . Greckie Wyspy Egejskie Północne i Dodekanez leżą na wybrzeżu azjatyckiej części Turcji (na azjatyckim szelfie kontynentalnym). Tak więc, ogólnie rzecz biorąc, te grupy wysp można uznać za część Azji. Mówiąc dokładniej, małe wyspy Kastellorizo , Strongyli Megistis i Ro (wszystkie te wyspy nadal należą do grupy Dodekanez) znajdują się bezpośrednio na południe od tureckiej linii brzegowej Anatolii , z którą bezpośrednio przylegają. Dodatkowo leżą w pewnej odległości na wschód od reszty grupy Dodekanezu w kierunku Cypru i tureckiego miasta Antalya. Podobnie jak Cypr, te małe wysepki byłyby nominalnie uważane za azjatyckie, gdyby tylko szelf kontynentalny został użyty do określenia granicy, ignorując historyczne i kulturowe wpływy na granicy. Rosyjska wyspa Wajgacz i Nowa Ziemia rozciągają się na północ od północnego krańca Uralu i są kontynuacją tego łańcucha do Oceanu Arktycznego . Podczas gdy Nowa Ziemia była różnie zgrupowana z Europą lub Azją na mapach XIX wieku, obecnie jest zwykle zgrupowana z Europą, uważa się, że granica kontynentalna łączy się z Oceanem Arktycznym wzdłuż południowego brzegu Morza Kara . Daleko na północy rosyjski archipelag Arktyki Ziemi Franciszka Józefa jest również powiązany z Europą. Mapy Mapa Opis Mapa świata wg Anaksymandra (VI wpne). Znane są tylko części Europy, Azji i Afryki bezpośrednio sąsiadujące z Morzem Śródziemnym i Morzem Czarnym. Rzeka Phasis na Kaukazie w Gruzji jest wyobrażana jako oddzielająca Europę od Azji, podczas gdy Nil oddziela Azję od Afryki (Libii). Na tej mapie Azji z 1570 roku ( Asiae Nova Descriptio ) Tanais jest używana jako granica kontynentu. Moscovia jest reprezentowana jako „transkontynentalna”, z częścią azjatycką i europejską (oznaczona jako Europae pars ). Ta mapa „starożytnej Azji” z 1719 roku ( Asia Vetus ) dzieli Sarmację na Sarmatia Europea i Sarmatia Asiatica . Granica kontynentalna przebiega wzdłuż Tanais (Don), Wołgi i Północnej Dźwiny . Herman Moll (ok. 1715) wyznacza granicę wzdłuż Donu, Wołgi, przecinając ląd od Samary do rzeki Tobol , wzdłuż dolnego Irtyszu i wreszcie rzeki Ob , umieszczając Nową Ziemię w Europie. Niemiecka mapa z 1730 roku autorstwa Johanna Christopha Homanna ma podobną granicę do tej pokazanej przez Molla, ale wzdłuż całej długości zakrętu Samary, a następnie przecina bezpośrednio do Irtyszu, umieszczając Tobol i Tobolsk w Azji. „Atlas Akademii” Imperium Rosyjskiego , opublikowany przez Akademię Nauk w Sankt Petersburgu w 1745 r., Wyznacza granicę wzdłuż Don, a następnie na zachód od Wołgi do Archangielska. 1803 Cedid Atlas (Imperium Osmańskie), wyznacza granicę wzdłuż Don, Wołgi i rzeki Kamy, a następnie przecina na północ do zatoki Khaypudyr . Novaya Zemlya jest w Europie. Mapa Azji z 1806 r. Autorstwa Johna Cary'ego , granice wzdłuż Don, a następnie Wołgi do Samary i na północ od Permu wzdłuż Uralu , umieszczając Nową Ziemię w Azji. Mapa 1827 autorstwa Anthony'ego Finleya, pokazująca granicę biegnącą wzdłuż Don, Wołgi, przechodzącą między Perm i Ufa i biegnącą na północ przez ląd do Morza Kara , umieszczając Nową Ziemię w Europie. Mapa 1861 autorstwa AJ Johnsona, ilustrująca współczesną konwencję, herb Kaukazu , Ural , Ural . Mapa z 1914 r. Przedstawiająca granicę wzdłuż rzeki Manycz , umiejscawiając Kraj Stawropolski w Azji Miles Clark w swoim „opłynięciu Europy” w 1992 r. Podążał wzdłuż Kanału Białego i Bałtyckiego aż do Jeziora Onega i Drogi Wodnej Wołgi – Bałtyku do Zbiornika Rybińskiego, zanim dołączył do klasycznej granicy wzdłuż Wołgi i Donu . [34] [35]Geograficzne pojęcie kontynentu stoi w opozycji do wysp i archipelagów. [36] Niemniej jednak istnieją wyspy uważane za część Europy w sensie politycznym. Dotyczy to w szczególności Wysp Brytyjskich (część europejskiego szelfu kontynentalnego i podczas epoki lodowcowej samego kontynentu); wyspy Morza Północnego , Morza Bałtyckiego i Morza Śródziemnego, które są częścią terytorium państwa położonego na kontynencie europejskim; z Azorów na Mid-Atlantic Ridge , części Portugalii; i zazwyczaj również wyspa stwierdza z Islandii(część Norwegii i / lub Danii od XIII do początku XX wieku) i Malta . Norweskie wyspy Jan Mayen i Svalbard na Oceanie Arktycznym są zwykle kojarzone z Europą. Północny Atlantyk oddziela Europę i Amerykę Północną na południe od Arktyki . Jeśli chodzi o powiązanie wysp oceanicznych z jednym z kontynentów, granica jest zwykle wyznaczana między Grenlandią a Islandią oraz między Bermudami a Grupo Ocidental (Grupa Zachodnia) na Azorach - wszystkie pozostałe wyspy północnoatlantyckie są kontynentalne . Islandia i Azory są wypukłościami grzbietu środkowoatlantyckiego i są związane z Europą i zaludnione z niej, chociaż mają obszary na płycie północnoamerykańskiej . (Definicje „kontynentów” to fizyczny i kulturowy konstrukt sprzed wieków, na długo przed nadejściem, a nawet poznaniemtektonika płyt ; w ten sposób definiowanie „kontynentu” mieści się w sferze geografii fizycznej i kulturowej [tj. geopolityki ], podczas gdy definicje płyt kontynentalnych wchodzą w zakres tektoniki płyt w dziedzinie geologii ). Grenlandia jest geograficznie częścią Ameryki Północnej. Politycznie jest jednak bardziej kojarzona z Europą, ponieważ jest częścią Królestwa Danii , chociaż ma rozległą autonomię i prawo UE już tam nie obowiązuje. Trzy wyspy na Karaibach są prawnie bezpośrednią częścią Holandii, czyli Niderlandy Karaibskie ( Bonaire , Saba i Sint Eustatius ). Dwie wyspy na Karaibach są prawnie bezpośrednią częścią Francji, Gwadelupy i Martyniki . Afrykańska część Egiptu Azjatycka część Egiptu Reszta Azji Reszta AfrykiHistorycznie w geografii grecko-rzymskiej , „Afryka” oznaczała starożytną Libię , a jej wschodni zasięg obejmował okolice Marmarica , w Catabathmus Magnus , umieszczając Egipt w całości w Azji [ potrzebne źródło ] . Idea Egiptu jako kraju „afrykańskiego” wydaje się rozwijać około połowy XIX wieku; [ potrzebne źródło ] termin Afryka był klasycznie zarezerwowany dla tego, co jest obecnie znane jako Maghreb , z wyraźnym wyłączeniem Egiptu, ale z eksploracją Afrykiuwidocznił się kształt afrykańskiego lądu (i „naturalne” włączenie Egiptu do tego lądu). W 1806 roku William George Browne nadal zatytułował swój dziennik podróży Podróże po Afryce, Egipcie i Syrii . Podobnie James Bruce w 1835 roku opublikował Podróże po części Afryki, Syrii, Egiptu i Arabii . Z drugiej strony już w 1670 roku John Ogilby pod tytułem Afryka opublikował „dokładny opis regionów Egiptu, Barbary, Libii i Billedulgerid, kraju Murzynów, Gwinei, Etiopii i Abisynii, wraz ze wszystkimi przyległymi Należące do nich wyspy na Morzu Śródziemnym, Atlantyku, Morzu Południowym lub Wschodzie " . Zwykła linia oddzielająca dziś Afrykę od Azji przebiega na Przesmyku Sueskim , najwęższej szczelinie między Morzem Śródziemnym a Zatoką Sueską , po której przebiega dzisiaj Kanał Sueski . To sprawia, że Półwysep Synaj jest geograficznie azjatycki, a Egipt jest krajem transkontynentalnym. Mniej niż 2% populacji Egiptu żyje na Synaju, stąd Egipt, mimo że technicznie transkontynentalny, jest zwykle uważany za kraj całkowicie afrykański, a nie częściowo azjatycki. Ale mówiąc o geopolitycznym regionie Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej , Egipt jest zwykle grupowany z krajami Azji Zachodniej w ramachBliski Wschód , podczas gdy zachodni sąsiad Egiptu, Libia, jest zgrupowany z pozostałymi krajami Afryki Północnej jako Maghreb . Obaj są członkami Unii Afrykańskiej . W Seszele , Mauritius i Komory są kraje wyspiarskie na Oceanie Indyjskim związanego z Afryki. Wyspę Socotra można uznać za afrykańską, ponieważ leży na półce, ale jest częścią Jemenu , kraju azjatyckiego. Dalsze informacje: AmerykiZobacz także: Ameryka ŚrodkowaPanama z Kanałem PanamskimGranica między Ameryką Północną a Ameryką Południową znajduje się w pewnym miejscu na Przesmyku Panamskim . Najczęstsze rozgraniczenie w atlasach i innych źródłach następuje po zlewisku gór Darién, który dzieli się wzdłuż granicy Kolumbii i Panamy, gdzie przesmyk styka się z kontynentem południowoamerykańskim (patrz Darién Gap ). Praktycznie wszystkie atlasy wymieniają Panamę jako stan należący całkowicie do Ameryki Północnej i / lub Ameryki Środkowej . [37]Często karaibskie wyspy są uważane za część Ameryki Północnej, ale Aruba , Bonaire , Curaçao ( wyspy ABC ) oraz Trynidad i Tobago leżą na szelfie kontynentalnym Ameryki Południowej. Z drugiej strony na szelfie północnoamerykańskim leżą wenezuelskie Isla Aves oraz kolumbijskie San Andrés i Providencia . Ponadto sąsiednie wenezuelskie wyspy Nueva Esparta i wyspy wenezuelskich federalnych zależnościmożna uznać za część Karaibów, a nie część Ameryki Południowej. Okolice tych wysp są podobne do wysp ABC, ponieważ zarówno wyspy ABC, jak i wyspy Wenezueli znajdują się w takim samym zasięgu co kontynent Wenezueli. Zatem te ziemie Wenezueli mogłyby w konsekwencji zostać umieszczone w Ameryce Północnej. Bering Strait i Bering Sea oddzielić landmasses z Azji i Ameryki Północnej , a także kształtowania międzynarodowej granicy między Rosją a Stanami Zjednoczonymi. Ten narodowy granica i kontynentalne oddziela Wyspy Diomedesa w Cieśninie Beringa, z Big Diomede w Rosji i Małej Diomede w USA The Aleuty są łańcuch wysp rozciągający się na zachód od Półwyspu Alaski ku Rosji Islands Komandorski i Kamczatka. Większość z nich jest zawsze związana z Ameryką Północną, z wyjątkiem najbardziej wysuniętej na zachód grupy Near Islands , która znajduje się na azjatyckim szelfie kontynentalnym za Basenem Północnego Aleutów i w rzadkich przypadkach może być kojarzona z Azją, co mogłoby pozwolić stanowi Alaska w Stanach Zjednoczonych. być uważany za stan międzykontynentalny. Wyspa św. Wawrzyńca na północy Morza Beringa należy do Alaski i może być związana z dowolnym kontynentem, ale prawie zawsze jest uważana za część Ameryki Północnej, tak jak Wyspy Szczurów w łańcuchu aleuckim. W ich najbliższych punktach Alaska i Rosja są oddalone tylko o 4 kilometry (2,5 mili). Wyspy Galapagos i Malpelo we wschodniej części Oceanu Spokojnego są posiadłości Ekwadorze i Kolumbii , odpowiednio, i wiąże się z Ameryki Południowej . Niezamieszkane francuskie posiadanie wyspy Clippertona 1000 kilometrów (600 mil) od wybrzeża Meksyku jest związane z Ameryką Północną . Wyspa Wielkanocna , znana również pod nazwą Rapa Nui , jest terytorium Chile i jest uważana za leżącą w Oceanii , chociaż politycznie jest związana z Ameryką Południową . Podobna do Wyspy Wielkanocnej, a nieco na północny wschód od niej, znajdują się pobliskie niezamieszkane wyspy Salas y Gómez w Chile, które są również uważane za Oceania, chociaż politycznie są związane z Ameryką Południową. Ponadto Chile ma wyspy Desventuradas i wyspy Juan Fernández , obie znajdują się na wschodnim Pacyfikui na wschód od Salas y Gómez i Wyspy Wielkanocnej. Podobnie jak Clipperton, Wyspy Desventuradas i Wyspy Juan Fernández są nominalnie związane z Ameryką Południową. Stany Zjednoczone kontroluje liczne terytoria w Oceanii , w tym stanie z Hawajów i terytoriów od Guam , w Mariany Północne oraz Samoa Amerykańskie . The Wallace , Weber i Lydekker Linie, trzy główne biogeograficznych granic w WallaceiGranica pomiędzy kontynentalnym Azji i Australii jest gdzieś w Wallacean rejonie Archipelagu Malajskiego . Granica jest najczęściej podzielona wzdłuż antropologicznej Linii Melanezyjskiej lub biogeograficznej Linii Webera . [ potrzebne źródło ] Indonezja zarządza zachodnią częścią Nowej Gwinei , geograficznie częścią kontynentu australijskiego . Wschodnia połowa wyspy to część Papui-Nowej Gwinei, która uważana jest za część Oceanii. Indonezja jest powszechnie określana jako jeden z krajów Azji Południowo-Wschodniej . Wschodni Timorniepodległe państwo, które dawniej było częścią Indonezji, która geograficznie jest częścią Azji, jest klasyfikowane przez ONZ jako część podregionu Azji Południowo-Wschodniej . Jest oczekuje się przyłączyć do Stowarzyszenie Narodów Azji Południowo-Wschodniej , [38] został zaangażowany jako członek ASEAN Regional Forum od niezależności i brał udział w Gry Azji Południowo-Wschodniej od 2003 roku . Czasami cały Archipelag Malajski znajduje się w Oceanii, chociaż jest to niezwykle rzadkie, zwłaszcza że większość archipelagu leży na azjatyckim szelfie kontynentalnym . Japonia posiada Wyspy Bonin (znane również jako Wyspy Ogasawara), Wyspy Wulkanów i trzy odległe wysepki ( Nishinoshima , Minami-Tori-shima i Okinotorishima ), wszystkie zarządzane wspólnie jako wioska Ogasawara , która jest jednostką administracyjną składającą się z rozproszonych wysp atole położone na Oceanie Spokojnym . Wyspy te znajdują się w pewnej odległości na południowy wschód od Archipelagu Japońskiego . Ze względu na położenie i oceaniczny charakter tych wysp czasami uważa się je również za część Oceanii. Commonwealth of Australia ma pewne posiadłości wyspy w ZEALANDIA i dwóch terytoriów zewnętrznych w Oceanie Indyjskim , które są bliżej Indonezji niż na kontynencie australijskim . Niemniej jednak te dwa terytoria wyspiarskie znajdują się na płycie australijskiej , na południe od rowu Sunda . Antarktyda wraz z jej odległymi wyspami nie ma stałej populacji. Wszystkie roszczenia do ziemi na południe od 60 ° szerokości geograficznej południowej są wstrzymywane przez Traktat Antarktyczny . Australijskie Wyspy Heard i McDonalda oraz francuskie Wyspy Kerguelena znajdują się na płaskowyżu Kerguelen , na antarktycznej płycie kontynentalnej . Francuskie wyspy Crozet , Île Amsterdam , Île Saint-Paul i norweska wyspa Bouvet również znajdują się na antarktycznej płycie kontynentalnej i nie są często kojarzone z innymi kontynentami. Georgia Południowa i Sandwich Południowy Wyspy są bliżej Antarktyki niż na jakimkolwiek innym kontynencie. Są jednak politycznie związani z zamieszkałymi Falklandami , które są bliżej Ameryki Południowej. Co więcej, Argentyna, kraj Ameryki Południowej, podtrzymuje swoje irredentystyczne roszczenia na wyspach. Granica szelfu kontynentalnego oddziela dwie grupy wysp. W Książę Edward Wyspy znajdują się między Afryką i Antarktydą, a to terytorium Republiki Południowej Afryki, kraju afrykańskiego. The Australian Wyspa Macquarie i Nowa Zelandia Wyspy Antypody , Wyspy Auckland i Wyspa Campbella , mieszczą się między Australii i Nowej Zelandii i Antarktyce. Lista krajów graniczących z dwoma lub więcej oceanami Lista krajów transkontynentalnych Lista byłych krajów transkontynentalnych Imperium, nad którym słońce nigdy nie zachodzi Tricontinental Chile Pluricontinentalism Lista suwerennych państw i terytoriów zależnych według kontynentów Podział kontynentalny Granice oceanów ^ „Zarchiwizowana kopia” . Zarchiwizowane od oryginału w dniu 25 grudnia 2012 r . Źródło 15 października 2012 r .CS1 maint: zarchiwizowana kopia jako tytuł ( link ); „Kraje Afryki” . Źródło 14 czerwca 2016 r . ^ "Afrykańskie / Arabskie płyty tektoniczne" . Afrykańskie / Arabskie Płyty Tektoniczne . Źródło 6 października 2016 r . ^ „Płyta afrykańska” . . Zarchiwizowane od oryginału w dniu 6 października 2016 r . Źródło 6 października 2016 r . ^ ASALE, RAE-; RAE. „plac # 5 | Diccionario de la lengua española” . „Diccionario de la lengua española” - Edición del Tricentenario (w języku hiszpańskim) . Źródło 6 maja 2020 r . ^ a b Hans Slomp (2011). Europa: profil polityczny . ISBN 9780313391828. Źródło 10 września 2014 r . ^ Historie Por. James Rennell, The Geographical System of Herodotus Examined and Explained , tom 1, Rivington 1830, s. 244 ^ według Strabo ( Geographica nawet w czasach Aleksandra , „wszyscy zgodzili się, że Tanais oddziela Azję od Europy” ( ὡμολόγητο ἐκ πάντων ὅτι διείργει τὴν Ἀσίαν ἀπὸ τῆας Εὐρώπνος ρόνμς ; . Roller, Eratosthenes 'Geography , Princeton University Press, 2010, ISBN 978-0-691-14267-8 , s. 57 ) ^ W. Theiler, Posidonios. Die Fragmente , vol. 1. Berlin: De Gruyter, 1982, fragm. 47a. ^ IG Kidd (red.), Posidonius: The commentary , Cambridge University Press, 2004, ISBN 978-0-521-60443-7 , s. 738 . ^ Geographia (red. Nobbe 1845, vol. 2 , str. 178)) Καὶ τῇ Εὐρώπῃ δὲ συνάπτει διὰ τοῦ μεταξὺ αὐχένος τῆς τε Μαιώτιδος λίμνης καὶ τοῦ Σαρματικοῦ Ὠκεανοῦ ἐπὶ τῆς διαβάσεως τοῦ Τανάϊδος ποταμοῦ . „A [Azja] jest połączona z Europą cieśniną lądową między jeziorem Maiotis a Oceanem Sarmackim, przez którą przepływa rzeka Tanais”. ^ Philipp Johann von Strahlenberg (1730). Das Nord-und Ostliche Theil von Europa und Asia (w języku niemieckim). p. 106. ^ a b „Granica Europy i Azji wzdłuż Uralu” (po rosyjsku). Zarchiwizowane od oryginału w dniu 17 kwietnia 2013 r. ^ Peter Simon Pallas, Podróż przez różne prowincje Imperium Rosyjskiego , t. 3 (1773) ^ Douglas W. Freshfield, „ Journey in the Caucasus ”, Proceedings of the Royal Geographical Society , tomy 13-14, 1869. Cytowane jako faktyczna konwencja przez barona von Haxthausena, Zakaukazia (1854); recenzja Dublin University Magazine ^ "Europa" [ martwy link ] , Brockhaus and Efron Encyclopedic Dictionary , 1906 ^ "Czy mieszkamy w Europie czy w Azji?" (po rosyjsku). ^ Orlenok V. (1998). „Geografia fizyczna” (po rosyjsku). Zarchiwizowane od oryginału w dniu 16 października 2011 r. ^ EM Moores, RW Fairbridge, Encyklopedia europejskiej i azjatyckiej geologii regionalnej , Springer, 1997, ISBN 978-0-412-74040-4 , s. 34: „większość radzieckich geografów przyjęła zlewnię Głównego Pasma Wielkiego Kaukazu jako granicę między Europą a Azją”. ^ a b National Geographic Atlas of the World (wyd. 9). Waszyngton: National Geographic . 2011. ISBN 978-1-4262-0634-4.„Europa” (tablica 59); „Azja” (tablica 74): „Powszechnie akceptowany podział między Azją i Europą… tworzą Ural, Ural, Morze Kaspijskie, Kaukaz i Morze Czarne z ujściami, Bosfor i Dardanele”. ^ Świat Factbook . Waszyngton: Centralna Agencja Wywiadowcza . ^ Świat Factbook . Waszyngton: Centralna Agencja Wywiadowcza. Azerbejdżan: Geografia i Gruzja: Geografia ^ „Kaukaz” . Encyclopaedia Britannica . 2012. ^ Thomas De Waal. Kaukaz: wprowadzenie . Oxford University Press, 2010. ISBN 0195399765 , 9780195399769. s. 10 ^ a b World Factbook . Waszyngton: Centralna Agencja Wywiadowcza . Kazachstan: Geografia ^ Klement Tockner; Urs Uehlinger; Christopher T. Robinson (2009). „18” . Rzeki Europy (wyd. Ilustrowane). Academic Press. ISBN 9780123694492. ^ Glanville Price (2000). Encyklopedia języków Europy . Oxford, Wielka Brytania: Blackwell. p. xii. ^ "Zdjęcia pomnika mostu Orenburg" . ^ np. Encyclopædia Britannica Online (2011) sv "Depresja Kuma-Manych" : "Często jest uważana za naturalną granicę między Europą a Azją". ^ „Skład regionów makrogeograficznych (kontynentalnych), subregionów geograficznych oraz wybranych grup gospodarczych i innych” . Wydział Statystyczny ONZ. ^ „Standardowe kody krajów lub obszarów i regiony geograficzne do celów statystycznych” . . Źródło 5 czerwca 2018 r . ^ Organizacja Przemysłowa Narodów Zjednoczonych str. 14 ^ UNESCO, Europe and North America , Źródło: 10 maja 2016 r ^ II Informacje ogólne, punkt 62 w dokumencie Rady Europy 11007 z dnia 7 lipca 2006 r. W „Kopia archiwalna” . Zarchiwizowane od oryginału w dniu 8 marca 2013 r . Źródło 12 lutego 2015 r .CS1 maint: zarchiwizowana kopia jako tytuł ( link ) ^ Clark, Miles. Rejs rosyjski . Magazyn National Geographic , czerwiec 1994. str. 114 a 138. ^ Purves, Libby (30 kwietnia 1993). „Nekrologi: Miles Clark” . Niezależny . Londyn. ^ Zobacz kontynent w Wikisłowniku . „z kontynentu łacińskiego- ciągła masa lądu kontynentów, kontynent” ( ^ „National Geographic Education” . National Geographic Society . Źródło 12 maja 2011 r .National Geographic Atlas (lista) . National Geographic Society. 2010. s. słownik geograficzny Webstera (lista i mapa) . Merriam-Webster Inc. 1984. str. 856, 859. Standardowe klasyfikacje kodów krajów i obszarów „Americas” (M49) , Wydział Statystyczny ONZ „Ameryka Północna” Zarchiwizowane 3 marca 2008 r. W Wayback Machine Atlas of Canada Atlas North America National Geographic ^ "Oferta na Timor Wschodni ASEAN" . „Sydney Morning Herald” . 23 lipca 2006. Rossi, Pietro, wyd. (2015). Granice Europy: od upadku starożytnego świata do epoki dekolonizacji . Walter de Gruyter. ISBN 9783110420722.

granica pacyfiku i atlantyku